moving by staying still

Σήμερα που λέτε στη δουλειά (το μέρος που έχω καταλήξει να ακούω την περισσότερη μουσική αυτές τις μέρες) άκουγα το «Special Moves» των Mogwai. Κάνοντας μια σύντομη παρένθεση, δεν ξέρω αν θα πρέπει να νιώθω ευχαρίστηση που μου δίνεται η δυνατότητα να δουλεύω ακούγοντας μουσική ή μια μικρή απογοήτευση για το ότι δεν ακούω όση μουσική άκουγα παλιότερα στο σπίτι. Τέλος πάντων, θα το αναλύσουμε κάποια άλλη στιγμή αυτό. Ας επιστρέψουμε στους Μogwai λοιπόν. Αν και ο μεγαλύτερος post rock έρωτάς μου θα παραμείνουν για πάντα οι γνωστοί Καναδοί, το «Special Moves» δεν μπορούσε παρά να με μεταφέρει κει περίπου στο 2003 όταν μαθαίναμε για πρώτη φορά το όνομα των Σκωτσέζων (αρκετά αργότερα από τον υπόλοιπο κόσμο εδώ που τα λέμε). Εποχής «Happy songs for happy people» το συγκρότημα, αλλά ο δίσκος που έμελλε να μας σημαδέψει ήταν πάντοτε το «Come On Die Young». Και το ελαφρώς ομώνυμο κομμάτι θα μας συνόδευε σε πολλές περίεργες περιόδους. Δεν ξέρω αν είναι από τα λιγότερο αγαπημένα των οπαδών τους και των κριτικών, όπως (με έκπληξη) διαβάζω στο wikipedia, αν είναι μπορώ να σκεφτώ αρκετούς υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς και για τις δυο πλευρές, αλλά συνεχίζω να ελπίζω σε αβάσιμες φήμες.

Δυο-τρία χρόνια μετά, είχε ξεκινήσει η post rock λαίλαπα, που σε ένα (αρκετά μικρότερο) βαθμό συνεχίζει και σήμερα, με δεκάδες μπάντες που βυθίζονται σε ωκεανούς αδιαφορίας επαναλαμβάνοντας προβλέψιμα μοτίβα και νερόβραστες κορυφώσεις. Υπάρχουν και οι εξαιρέσεις φυσικά, για να χρησιμοποιήσουμε και εμείς μερικές κλισέ εκφράσεις, που έχουν τη δύναμη να ακολουθήσουν τα μεγαθήρια της πρώτης γενιάς. Θα μου πείτε όμως, ότι σε όλα τα είδη που κερδίζουν φήμη δεν συμβαίνει αυτό; Αμέ, θα σας πω και γω. Αλλά ας επιστρέψουμε στο «Special Moves». Η ιδέα ενός live album έχει σταματήσει να με ενδιαφέρει εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ως ακροατής δηλώνω ξεκάθαρα ότι προτιμώ την ζεστασιά του studio, από τις συγκεντρώσεις των live. Δεν έχω δει το dvd που το συνοδεύει (και μάλλον δεν θα το δω ποτέ), αλλά ως αυτόνομη κυκλοφορία το «Special Moves» είναι μάλλον αδιάφορη. Ή θα ήταν αδιάφορη αν δεν περιείχε τις συνθέσεις που περιέχει. Ως συλλογή είναι συμπαθητική, αν σας αρέσουν οι συλλογές, αλλά, προσωπικά, το μεγαλύτερο προσόν της είναι ότι ακούγοντας το «Cody» ή το «Mogwai Fear Satan» μου θύμισε εκείνες τις πρώτες ακροάσεις ή ακόμα και τη βρεγμένη συναυλία στο Πεδίο του Άρεως. Θα ήθελα όμως να είχε συμπεριληφθεί ένα «Choky» ή ένα «We’re No Here», αλλά μάλλον θα χρειαστεί να πάω μέχρι τη δισκοθήκη για να τα βρω.

Επιστρέφοντας λίγο αργότερα από τη δουλειά, είχα βάλει να ξανακούσω το «Infra» του Max Richter. Δεν θυμάμαι πότε πρωτοάκουσα το «Songs From Before», νομίζω λίγο μετά την κυκλοφορία του, άρα δεν έχουν περάσει και τόσα πολλά χρόνια από τότε. Ας είναι καλά το απομoνωμένο section της κλασσικής μουσικής στο παλιό Metropolis. Ο Richter παίζει να είναι και ο μουσικός που μου κίνησε πρώτος το ενδιαφέρον προς την πιο μινιμαλιστική πλευρά της σύνθεσης, η οποία αντιτάσσει την απλότητά της απέναντι σε αδιάφορους και πομπώδεις νεο-κλασσικισμούς ή ακόμα και παλαιο-κλασσικισμούς. Αναπόφευκτα θα επιστρέψουμε στον θείο Arvo, αλλά μας αρέσει. Τουλάχιστον η δικιά μου λίστα για φέτος θα έχει αρκετούς της παρέας. Όπως και η περσινή λίστα είχε στην πρώτη θέση έναν τύπο που μπορεί να χρησιμοποιεί άλλα μέσα, αλλά τιμάει και με το παραπάνω όλη αυτή τη σχολή. Παρόλ’ αυτά όμως, το «Infra» είχε περάσει κάπως επιδερμικά από τα αυτιά μου και γι’ αυτό ίσως να μη με είχε εντυπωσιάσει όσο θα έπρεπε. Ασυναίσθητα αδικούμε αρκετές κυκλοφορίες με αυτό τον τρόπο και απλά ελπίζουμε αργότερα να το διορθώσουμε. Το «Infra» λοιπόν είναι ένας ακόμα μεγάλος δίσκος για τη συλλογή του συμπαθέστατου Max με το «Infra 5» να είναι μια από τις πιο ωραίες συνθέσεις που άκουσα φέτος και το ξέσπασμα στο τέλος της θα έκανε πολλους από τους προαναφερθέντες post rock-άδες να κοκκινίσουν από ντροπή.

Ωραιότατη η φλυαρία μας αλλά η ώρα πέρασε και δεν πρέπει να το τραβάμε παραπάνω από όσο πρέπει. Για το τέλος έχουμε την απάντηση για όλα τα ερωτήματα που σας βασανίζουν σχετικά με τη ζωή, τη δουλειά, το ΔΝΤ, το ΦΠΑ, την τιμή του πετρελαίου θέρμανσης, τη γκόμενά σας, το φαγητό που δεν σας πέτυχε, τον ενοχλητικό κάγκουρα απέναντι που ακούει ηλιθιότητες στη διαπασών, την σημερινή συννεφιά, τον σκύλο που πάντα θέλατε να έχετε αλλά ποτέ δεν σας πήρε ο μπαμπάς σας, τις διακοπές που δεν πήγατε ή τις διακοπές από τις οποίες γυρίσατε, τον Σεπτέμβρη που ήρθε, τις κουβέρτες που μας περιμένουν και τα βιβλία που θέλετε να διαβάσετε.

Καλή σας νύχτα.

~ από KsDms στο Σεπτεμβρίου 7, 2010.

4 Σχόλια to “moving by staying still”

  1. Να πω την μαύρη μου αλήθεια, πριν σταματήσω να ψάχνω με τι μουσική θέλω να ασχοληθώ, πέρασα από πολλές και διάφορες μουσικές έστω και λίγο. Το Post-Rock, λοιπόν, το απέφευγα όπως ο διάολος το λιβάνι. Ίσως επειδή όσα άκουγα για το πόσες δήθεν και άχρηστες μπάντες και μουσικούς έχει, μου θύμιζαν το πολυαγαπημένο μου »μαύρο» είδος (νομίζω πλέον έχετε καταλάβει τι ακούω) και την κατάντια που έχει επέλθει σε ένα μεγάλο ποσοστό (το γνωστό πλέον ογδόντα τοις εκατό). Για τους mogwai κακό λόγο δέν έχω ακούσει.

  2. Επίσης, το κοινό του sonic death monkey περιμένει κάποιον Άγιο από σας να εκθέσει την θέση του blog σχετικά με την είδηση για το νεο deathspell omega, τις δοσοληψίες με την season of mist και το εξώφυλλο στο οποίο κάποιοι παρατήρησαν ομοιότητες το massive conspiracy των Λεβιάθαν.

  3. Εμένα μου θύμισε το «Domine» των Anaal Nathrakh πάντως. Επίσης ομιλώντας εκ μέρους των δυο τετάρτων του Σονικ Ντεθ Μάνκυ (τουλάχιστο) μάλλον αδιαφορούμε για το νέο Ντεθσπελ Ομέγκα. Είμαι σίγουρος ότι ένας εκ των λοιπών τετάρτων θα ικανοποιήσει τους μυριάδες αναγνώστες λίαν συντόμως.

  4. :) υπομονή τότε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: