εσπευσμένο.
Ήμουν πολύ μικρός όταν ο πατέρας μου, μου πρωτοέπαιζε στο πικάπ το «Rising» και το «Holy Diver», κάπου 5-6 χρονών. To «Ritchie Blackmore’s Rainbow» είναι το πρώτο εξώφυλλο που μπορώ να επαναφέρω από τα παιδικά μου χρόνια. Το κοιτούσα για ώρα, και ας ήξερα πως δεν μπορούσα να φτάσω να το βάλω να γυρίζει και να ακουστεί το κχρκχρκ και να μπει μετά το «Man on the Silver Mountain». Το έκαναν άλλοι για μένα. Και άλλοι το είχαν κάνει για αυτούς. Με τα ίδια εξώφυλλα. Ωραία φάση. Και δεν είμαστε μελοδραματικοί, ούτε μεγαλεπίβολοι, ούτε όλα αυτά.
Μια μπύρα βραδινή και ένα καλό ταξίδι.
sonic death monkey 
στηρίζω επιλογή κομματιού, ειλικρινά στεναχωρέθηκα χθες που το διάβασα =/
ριπ και τέτοια ουσιώδη.
σκατά ε. σκατά.