summer son

Αναρωτιέμαι πόσοι θυμούνται τούτο το υπερτεράστιο hit-άκι των Texas που είχε κυριέψει τα ανά την Ελλάδα και την Ευρώπη cafe, bars και clubs το καλοκαίρι του 99; Άκρως κολλητικό, αν και ελαφρώς χαζούλικο εδώ που τα λέμε, αλλά για όλους αυτούς που (σαν και μένα) τέλειωσαν εκείνη την χρονιά το σχολείο, νομίζω ότι έχει συνδεθεί με μπόλικα πράγματα.

Ξανάρθε το καλοκαιράκι λοιπόν. Πάντα είχα βάλει σαν σημάδι για την έλευση του καλοκαιριού την πρώτη φορά που το βράδυ κοιμόμουν χωρίς κουβέρτα, αλλά μόνο με το σεντόνι. Φέτος καθυστέρησε λίγο, αλλά ήρθε πολύ απότομα και πήγαμε από τα μπουφάν στις βερμούδες σε μια βδομάδα σχεδόν. Συνειδητοποιώ αυτές τις μέρες ότι ακούω λιγότερη μουσική, εν μέρη γιατί η ζέστη με έχει οδηγήσει σε μια ημιληθαργική βαρεμάρα για οποιαδήποτε εγκεφαλική ή σωματική λειτουργία και από την άλλη γιατί δεν βλέπω να κυκλοφορεί και τίποτα συγκλονιστικό. Αναμενόμενο θα μου πείτε. Τρομεροί δίσκοι σπάνια έβγαιναν το καλοκαίρι. Και οι καλλιτέχνες άνθρωποι είναι και πρέπει να πάνε και αυτοί τις διακοπούλες τους.

Εν μέσω καύσωνα λοιπόν έβγαλαν και οι Sunn O))) το καινούριο τους δίσκο, που έψαξα να βρω να το ακούσω πιο πολύ από περιέργεια (μια που οι περιγραφές το κάνουν να μοιάζει λίγο με υπερπαραγωγή), παρά γιατί πιστεύω ότι πρόκειται να με συγκινήσουν ξανά. Από άλλα πράγματα δεν βλέπω τίποτα που να με αφήνει με ανοιχτό το στόμα και να βγήκε τώρα. Μοναδική εξαίρεση το φετινό του Chris Robley and The fear of heights που το ξανάκουσα μετά από καιρό και με κέρδισε.

Συναυλίες ιδιαίτερες δεν παίζουν, οι Depeche Mode ακυρώθηκαν και όλοι τώρα ξανασυζητάνε για το πόσο μπουρδέλο είναι το θέμα συναυλίες στην Ελλάδα, κάπου πήρε το μάτι μου ότι η Monika παίζει στο Θέατρο Βράχων τον Ιούνιο οπότε ευκαιρία να πεταχτούμε εδώ δίπλα να την δούμε επιτέλους, εισιτήρια για το Synch δεν έχουμε πάρει ακόμα, ενώ το θέμα διακοπές μοιάζει ελαφρώς πιο δύσκολο να ξεκαθαριστεί από έναν 10χ10 κύβο του Rubik.

Τέλος, κάποιος πρέπει να καταργήσει τις λεύκες το καλοκαίρι.

Bonus απαίχθειας για την θερμοκρασία ένα ep με κολλητικά, αν και ελαφρώς χαζούλικα τραγούδια

photographicsurrealism2 copy

01 Harold Faltermeyer – Axel F
02 Christopher Cross – Ride Like The Wind
03 Hall & Oates – Maneater
04 Sniff’n The Tears – Driver’s Seat
05 Michael Jackson – Smooth Criminal

παραμ παραμ

~ από KsDms στο Μαΐου 16, 2009.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: