opposite sides, same coin

Είναι παραμονή Χριστουγέννων και οι στρατιωτικές «υποχρεώσεις» σε αναγκάζουν να ξενυχτάς με ανθρώπους που οι περιστάσεις σας έφεραν μαζί, με ανθρώπους που οι πιθανότητες λένε ότι δεν θα υπήρχαν σε καμιά άλλη περίπτωση στη ζωή σου. Όλοι είχαν καλύτερα σχέδια για την ημέρα και όλοι δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα παραπάνω γι’ αυτό. Με κάποιους ίσως έχεις κάποια παραπάνω κοινά σημεία, με κάποιους πολύ λιγότερα αλλά οι ενδείξεις λένε ότι σε 3-4 μήνες περίπου δεν θα έχετε καμια επαφή. Μερικά ποτά, ένας αυτοσχέδιος μπουφές, μια κιθάρα, ένας πυροσβεστήρας σε ρόλο αναλογίου και αρκετές αναμενόμενες επιτυχίες του (έντεχνου) ελληνικού πενταγράμμου κάνουν μια ομάδα ανθρώπων να ξεχνάει ότι θα προτιμούσε να είναι οπουδήποτε αλλού εκτός από εκεί που είναι για μια στιγμή. Προφανώς αυτό συνέβηκε και σε άλλες παρέες ανθρώπων, ακόμα και υπό πολύ πιο δύσκολες συνθήκες. Σίγουρα δεν θα τα λες με τους «φίλους από το στρατό» σε λίγο καιρό, αλλά για δυο-τρεις ώρες η μουσική (ακόμα και η μουσική που υπό κανονικές συνθήκες – καταραμένη χημεία – δεν θα σε αφορούσε) έκανε τη στιγμή λίγο πιο μαγική, έφερε λίγα χαμόγελα και έκανε την ομάδα αυτή των ανθρώπων να είναι παρέα για λίγη ώρα.

Fast forward αρκέτες ώρες μετά. Χριστούγεννα πλέον, η τηλεόραση έχει αποφασίσει να δείξει ό,τι ταινία έχει και την παραμικρή σχέση με τα Χριστούγεννα (εκτός από το «Scrooged» – μα πόσο βλάκες είναι επιτέλους), εσύ επιτέλους βρίσκεσαι στο σπίτι σου, έχεις κάνει ένα μπάνιο και έχεις κοιμηθεί λίγο και νιώθεις λίγο περισσότερο άνθρωπος. Πάλι δεν μπορείς να έχεις ακριβώς τις ιδανικές συνθήκες, για διαφορετικούς λόγους αυτή τη φορά, αλλά κάθεσαι στο γραφείο σου αναπαυτικά, έχεις τον καφέ σου δίπλα και την μουσική (αυτή τη φορά της δικιάς σου επιλογής) να παίζει, ενώ μιλάς με ανθρώπους που αυτή τη φορά εσύ έχεις επιλέξει να έχεις γύρω σου. Το έντεχνο ρεπερτόριο έχει αντικατασταθεί από τις πρώτες ακροάσεις των τελευταίων καινούριων δίσκων του 2008, οι λίστες τριγυρίζουν στο μυαλό σου, ένας καναπές κάπου πιο μακριά μοιάζει όνειρο αλλά ευελπιστείς ότι του χρόνου θα τον έχεις αντικαταστήσει με κάποιον εξίσου ωραία, οι Our Broken Garden και οι Bon Iver μοιάζουν όμορφα εποχιακοί, ενώ οι Black Keys πολύ καλύτερη έκπληξη από ό,τι περίμενες. Μπορείς να σκεφτείς λίγο πιο ήρεμα, ευτυχώς αποφεύγοντας ετήσιους απολογισμούς.

Αν θέλεις να είσαι λίγο ειλικρινής, σε έχει πιάσει λίγο και αυτή η γιορτινή μελαγχολία και όχι-ρε-γαμώτο-ας-κάνω-κάτι-πιο-πρωτότυπο-από-τους-άλλους, αλλά δεν έχεις πάντα την επιλογή. Από μια μεριά είναι ωραία όμως, γιατί έχεις τον κατάλληλο υπόβαθρο για την μουσική σου. Βαριέσαι λίγο να παίρνεις κόσμο για «χρόνια πολλά» γιατί ποτε δεν ήσουν ιδιαίτερα καλός σε αυτά, οπότε λες να ακούσεις και τους υπόλοιπους δίσκους που υπάρχουν στο playlist. Τι διάολο; Ας μάθουμε επιτέλους γιατί τόσος ντόρος γι’ αυτούς τους Glasvegas. Θα μιλήσεις και περισσότερο με τους φίλους σου, μέχρι να περάσει και αυτή η μέρα, που δεν έχεις αποφασίσει ακόμα αν θα πρέπει να είναι ξεχωριστή ή όχι. Αύριο πάλι με την έταιρη «παρέα» αλλά τουλάχιστον έρχεται ο χρόνος για να κάνεις ό,τι θες.

Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι αυτά τα απογεύματα είναι η αγαπημένη μου ώρα της ημέρας. Το παράπονο της ημέρας είναι το «γιατί δεν θα μπορούσαν να έχουν λίγη περισσότερη σοκολάτα τα χριστουγεννιάτικα γλυκά;».

~ από KsDms στο Δεκέμβριος 25, 2008.

Ένα Σχόλιο to “opposite sides, same coin”

  1. Ως συμπάσχων σε καταλαβαίνω,άντε καλός πολίτης !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: