Well I’ve wasted enough of my time on the edge of forever

monmag

Δεν θα πω πολλά για την προχθεσινή συναυλία των Monster Magnet στην Αθήνα. Και μόνο το γεγονός ότι ήταν τόσο αποθεωτικά ισοπεδωτικοί όντας σε μια από τις όχι και καλύτερες φάσεις τις καριέρας τους, το γεγονός ότι ο Wyndorf παρότι δεν ήταν σε φόρμα και φάνηκε η διαφορά σε σχέση με παλιότερα (όχι μόνο στα κιλά) κατάφερε να κάνει ένα ολόκληρο Gagarin να ουρλιάζει και να κοπανιέται, είναι αρκετό για να δείξει ότι μερικές φορές κάποια συγκροτήματα έχουν αυτό το κάτι παραπάνω που χρειάζεται για να σε πάει πολύ μακριά. Όσοι ήταν εκεί είτε την Παρασκευή είτε το Σάββατο (είτε τους έχουν ξαναδεί παλιότερα καταλαβαίνουν τι εννοώ).

Γι’ αυτό που θα ήθελα να γράψω δεν ήταν τόσο η εμφάνιση των Monster Magnet, όσο κάποιες σκέψεις που ήρθαν κατά τη διάρκεια του live. Προσωπικά οι MM είναι από τα συγκροτήματα εκείνα που μοιάζουν οι πεμπτουσία του rock, του rock όπως θα έπρεπε να είναι. Βρώμικο, χύμα, με ποτό και ιδρώτα, με στίχους για σεξ και ψυχεδέλειες, με attitude που μπορεί να ορθώσει το ανάστημά του ανά πάσα στιγμή, με νοοτροπία που δεν δίνει μια για τον «μέσο όρο» αλλά προσπαθεί να σε πάει όλο και πιο ψηλά. Η μουσική τους, οι στίχοι τους, το image τους, ακόμα και οι εικόνες που έπαιζαν στον projector (comics, γυμνές γυναίκες και διαστημόπλοια) ήταν το σύνολο εκείνο που κάνει αυτό που έχουμε ονομάσει rock ως κάτι το ξεχωριστό. Από την απέναντι μεριά είχες ένα κοινό που ήταν έτοιμο να γιορτάσει, φωνάζοντας, τραγουδώντας, χύνοντας ιδρώτας και τελικά έχοντας ένα τεράστιο χαμόγελο όταν έλεγε εκείνο το «I’m never gonna work another day in my life» ή το «Shut me off ’cause I go crazy with this planet in my hands» μοιραζόμενοι μια εμπειρία που τους ένωνε όχι απαραίτητα ως μια μάζα αλλά ως μια ομάδα ανθρώπων που για ένα δευτερόλεπτο μοιράζονταν ένα από τα εντονότερα συναισθήματα της ζωής τους και η ενέργεια της ίδιας της μουσικής πέρναγε σαν ηλεκτρισμός από τον έναν στον άλλον.

Αυτό που σκεφτόμουν τότε και αυτό που σκέφτομαι τώρα ακούγοντας τους πολύ όμορφους ηλεκτρονικούς πειραματισμούς των Ratatat ή αργότερα ακούγοντας το νέο album της Σαβίνας Γιαννάτου ή διαβάζοντας το τελευταίο άρθρο του Wire, είναι ότι υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό τρελαμένων με τη μουσική ανθρώπων που δεν θα το ζήσει ποτέ αυτό. Γιατί; Δεν ξέρω ακριβώς. Ίσως γιατί δεν είναι αρκετά intellectual ή αρκετά πειραματικό. Αλλά αλήθεια σας λέω, μπορείτε να καυλώσετε με τους Monster Magnet και την επόμενη μέρα να εκστασιαστείτε με το τελευταίο album του Fennesz. Πώς γίνεται να υπάρχουν άνθρωποι που ονειρεύονται ακούγοντας μια ορχηστρική σύνθεση αλλά δεν έχουν νιώσει τη χαρά του να είναι δίπλα με άλλους ανθρώπους (έστω και αλήτες, μαλλιάδες, χεβιμεταλλάδες), φωνάζοντας και κάνοντας μια επάνασταση δευτερολέπτων λέγοντας σε πολύ κόσμο να πάει να γαμηθεί. Χαζές απορίες θα μου πείτε. Αλλά ρε παιδί μου, εγώ θέλω να δω μια μέρα στο Wire report από live Monster Magnet, γιατί όλο και κάποιος μπορεί να πει ότι υπάρχει κάτι σημαντικό εδώ.

Τέλος πάντων, αυτές είναι πολυλογίες, αλλά κάποιες στιγμές αυτό το rock χυμαδιό είναι ακριβώς αυτό που μας χρειάζεται για να μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα. Και αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα πράγματα που μας προσφέρει η μουσική.

Και αφήστε το αφεντικό να λέει ό,τι θέλει. Το καλύτερο Monster Magnet τραγούδι δεν θα το ακούσουμε ποτέ. Είναι και της εποχής.

I crept up on my baby, I laid down on my town
I found a shrinking violet, I crushed it into the ground
I felt the heart of forever, I held it over my head
I said fuck you on christmas, and then they put me to bed
And I’m never gonna tell you why

I got my face in the furnace, I got my snake in a sleeve
God’s drowned in a bowl of cereal, I have to ask you to leave
Roll up your expectations, and feed them into my sleep
I’ll ask the master cylinder what kind of cookies he eats
And I’m never gonna tell you why

Sometimes my soul just moves so slow
Like a dream of diesel heart that just won’t go
There’s a light that used to shine
I breathed it all the time
Now I wait on the edge of Mars
But it just don’t show, yeah

I’ll see you around babe
I’ll see you around babe
I’ll see you around babe
I’ll see you around babe
So long here babe
So long here babe
So long here babe
So long here babe yea
Babe yea
Babe yea
Babe yea
Babe yea
Babe yea
I’ll see you around babe
I’ll see you around babe

~ από KsDms στο 16 Δεκεμβρίου, 2008.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

 
Αρέσει σε %d bloggers: